Kościół św. Marcina Poznań (wielkopolskie)

Prospekt

Prospekt

Opis Instrumentu

W kościele św. Marcina znajdowało się kilka instrumentów. W 1922 roku firma Wacława Biernackiego z Wilna zbudowała nowe organy. Miały one 15 głosów, dwa manuały i pedał, trakturę pneumatyczną oraz wiatrownice stożkowe. Wykorzystano tam części zarówno metalowe, jak i drewniane z poprzednich organów, których budowniczego nie znamy. Organy Biernackiego zostały zniszczone podczas działań wojennych.

Obecny instrument został zbudowany w roku 1965 przez firmę Włodzimierza Truszczyńskiego z Warszawy. Ma on wiatrownice stożkowe i trzy miechy pływakowe: pierwszy dla sekcji manuału III, drugi dla sekcji manuału II oraz trzeci dla sekcji manuału I oraz pedału. Miechy napędzane są przez dmuchawę elektryczna firmy Cepka, umieszczoną na chórze muzycznym z boku instrumentu. System powietrzny nosi ślady przebudowy, miech sekcji manuału II został wymieniony na nowy, najprawdopodobniej przez firmę Cepka. 

Instrument rozmieszczony jest na dość małej powierzchni w stosunku do swoich rozmiarów, przez co dostęp do poszczególnych sekcji w celu strojenia lub napraw jest bardzo utrudniony.

Stół gry wolnostojący umieszczony bokiem do prezbiterium.

Skala manuałów: C-a3; skala pedału: C-f1.

Budowniczy
Włodzimierz Truszczyński
Rok zakończenia budowy
1965
Stan instrumentu
Dostateczny
Liczba głosów
34
Liczba klawiatur
3+P
Traktura gry
elektro-pneumatyczna
Traktura rejestrów
elektro-pneumatyczna
Dyspozycja instrumentu
Manuał IManuał IIManuał IIIPedał
1. Pryncypał 8'1. Flet kryty 8'1. Flet szeroki 8'1. Pryncypałbas 16'
2. Koncert flet 8'2. Kwintadena 8'2. Salicet 8'2. Subbas 16'
3. Oktawa 4'3. Blok flet 4'3. Pryncypał 4'3. Oktawbas 8'
4. Rurflet 4'4. Pryncypał 2'4. Bachflet 4'4. Fletbas 8'
5. Kwinta 2 2/3'5. Kwinta 1 1/3'5. Róg nocny 2'5. Chorałbas 4'
6. Flet leśny 2'6. Oktawina 1'6. Picolo 1'6. Flet polny 2'
7. Mixtura 4-5 ch.7. Sesqialtera [sic!] 2ch.7. Tercja mała 4/5'7. Mixturbas 3ch.
8. Trompet 8' 8. Mixtura 4ch.8. Acuta 3ch.8. Puzon 16'
9. Krummhorn 8' 9. Obój 8'
Pomoce
Połączenia: I-P, II-P, III-P, II-I, III-I, Super III-I, Sub III-I, III-II, Super III-II, Sub III-II
Tremolo manuału II
Tremolo manuału III
Szafa ekspresyjna III manuału (sterowana mechanicznie)
4 wolne kombinacje, Crescendo, Piano, Forte, Pleno, Tutti Generalne, Automat pedału, Wyłącznik głosów językowych
Stół gry

Stół gry








Opracował(a): Tomasz Barcik
Źródło: Oględziny własne, katalog firmy Wacława Biernackiego z 1926 r. (kopię udostępnił Paweł Pasternak)


Ostatnia modyfikacja: 2019-10-25 23:11:40

Kościół Świętego Krzyża (Górczyn) (Poznań) - 49 głosów
Kościół Najświętszego Zbawiciela (Poznań) - 49 głosów
Bazylika Kolegiacka św. Stanisława Biskupa parafii NMP Nieustającej Pomocy i św. Marii Magdaleny (Fara) (Poznań) - 43 głosów

adam.bigosinski
adam.bigosinski 2019-10-26 13:01:46 Edytowany
Historia instrumentarium tego kościoła zaczyna się już dużo wcześniej. Faktycznie w kościele "znajdowało się kilka instrumentów" a ich historia jest niezwykle ciekawa W 1567 r. kościół wyposażono w nowe organy wykonane przez Joachima Slepkowa, który jednakże tej budowy nie ukończył a cała sprawa skończyła się w sądzie grodzkim. Prawdopodobnie ten instrument spłonął w 1657 r. Nowy powstał dość szybko, gdyż dokumenty dotyczące lat 1695/96 wskazują na porządnie wykonane organy. Dokumenty z początku XVIII w. informują o organach dość sporych rozmiarów ale chór na którym się znajdowały budził zastrzeżenia. W 1776 r. instrument został uszkodzony przez zawalenie się sklepienia. W 1791 r. naprawy "powypadkowej" dokonał Ignacy Eibich. Organy miały wtedy 16 głosów. W późniejszych latach kościół popadał w coraz większą ruinę. W 1834 r. organy rozebrano i przeniesiono do kaplicy loretańskiej znajdującej się w kościele pobernardyńskim. Na początku lat 60. XIX w. wróciły na swoje miejsce. Naprawy planowano powierzyć Konstantemu Kamińskiemu jednak do prac nie przystąpiono, decydując się na wybudowanie nowych organów w nowym prospekcie z wykorzystaniem elementów starszego instrumentu. Budowę ukończono w 1869 r. Instrument ten dotrwał aż do lat 20. XX w. W 1922 r. postanowiono wybudować nowy instrument a jego budowniczym miał być Wacław Biernacki. Umowę podpisano 24 V 1922 r. Prospekt zaprojektował Stefan Cybichowski. W kościele znajdował się także pozytyw szkatulny, który nie zachował się do naszych czasów. to tak w skrócie ;)

Zaloguj się, aby dodać komentarz!