Kaplica cmentarza „Mater Dolorosa” Bytom (śląskie)

Organy znajdują się na emoprze nad wejściem głównym do kaplicy. Szafa instrumentu stoi na osi ołtarza głównego. Stół gry jest wbudowany w lewy bok szafy, grający jest zwrócony prawym bokiem w stronę ołtarza. Organy mają wiatrownice stożkowe. Prospekt został wykonany w stylu neogotyckim. instrument jest zasilany powietrzem za pomocą dmuchawy poprzez jeden miech magazynowy dwufałdowy z podawaczem. Nie jest potwierdzone nazwisko budowniczego ani rok budowy instrumentu. Niektóre źródła sugerują, że budowniczym organów mógł być Eduard Wilhelm. Według Andrzeja Prasała połączenie traktury mechanicznej oraz wiatrownicy stożkowej może wskazywać na warsztat Wilhelma, który pod koniec XIX wieku budował instrumenty, które przyjęły już nowy rodzaj wiatrownic, ale pozostawały przy tradycyjnym rodzaju traktury. Na tego organmistrza może wskazywać także fakt, że starszy brat Eduarda, Carl Wilhelm, w latach 1885–1886 wybudował w kościele Trójcy Świętej w Bytomiu 40-głosowe organy, a cmentarz „Mater Dolorosa” wraz z wzniesioną w 1882 roku kaplicą przynależał i nadal przynależy właśnie do parafi Trójcy Świętej. Ostatnią informacją, która może wskazywać na Eduarda Wilhelma jako prawdopodobnego budowniczego, jest zachowany list z lipca 1889 roku, skierowany przez niego do parafii Trójcy Świętej, w którym informuje o śmierci swojego starszego brata Carla oraz proponuje prowadzenie prac organmistrzowskich w kolejnych latach. W 2010 roku instrument przeszedł remont, którego wykonawcą był Krzysztof Jakubowski z Wieprza. Traktura gry działa stosunkowo głośno.