Organy zastąpiły wcześniejszy, 12-głosowy instrument z końca XIX wieku. Powstały z wykorzystaniem szafy, stołu gry i wiatrownic organów Eduarda Wilhelma z 1908 r. z kościoła ewangelickiego w Stolcu k. Ząbkowic Śląskich. Prospekt barokowy, pasujący do reszty wyposażenia kościoła. Poszczególne sekcje umieszczone jedna za drugą, w pomieszczeniu za chórem: od przodu manuał I, w środku manuał II zamknięty w szafie ekspresyjnej, z tyłu sekcja pedału. Za instrumentem znajduje się miech z dźwigniami do kalikowania i dmuchawa. Stół gry umieszczony cetralnie, grający siedzi przodem do prezbiterium. Każdy głos sekcji manuału I zawiera dodatkowe 12 piszczałek wykorzystywanych przez połączenie Super I.
Organy wymagają remontu: nie odzywają się pojedyncze dźwięki zarówno w całym instrumencie, jak i w pojedynczych głosach. Nie działa też wskaźnik crescendo, jednak samo crescendo jest sprawne).
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| 1. Pryncypał 8’ | 1. Pryncypał 8’ | 1. Subbas 16’ |
| 2. Róg kozi 8’ | 2. Flet otwarty 8’ | 2. Fletbas 8’ |
| 3. Flet kryty 8’ | 3. Flet poprzeczny 4’ | 3. Oktawa 4’ |
| 4. Oktawa 4’ | 4. Róg nocny 2’ | 4. Kwinta szumiąca 2ch |
| 5. Flet pusty 4’ | 5. Tercjan 2 ch | |
| 6. Oktawa 2’ | 6. Cymbel 2 ch | |
| 7. Kornet 3 ch | ||
| 8. Mikstura 3-4 ch |
Oględziny własne
Opis uzupełniony o informacje z artykułu: W.J. Brylla, Także w Łodzi są śląskie organy, „Sudety” kwiecień-czerwiec 2022,
s. 19–21.
Ostatnia modyfikacja: 2026-10-14 17:59:07
W opisie instrumentu nawiązano do wcześniejszych organów. Można znaleźć pewną wzmiankę na ich temat o treści:
Poniósł on [kościół] stosunkowo niewielkie straty podczas I wojny światowej. Jedyne zgłoszone rekwizycje to 32 piszczałki cynowe o wartości 504 rubli 8 kopiejek zabrane przez wojska niemieckie.
W deklaracji poniesionych strat ks. proboszcz Henryk Przeździecki tak opisywał całą sytuację: „5 października 1917 r. o godzinie 11 wieczorem do zakrystjana kościoła przyszło kilku żołnierzy: kazawszy mu wyjść z mieszkania, odprowadzili go żołnierze do kościoła. W drodze z mieszkania do kościoła zakrystjan chciał zawiadomić niżej podpisanego, na co żołnierze nie pozwolili. Po kwadransie w mieszkaniu proboszcza znaleźli się dwaj panowie: starszy rangą przedstawiciel wojsk niemieckich i urzędnik policji niemieckiej. Służącej, która otwierała drzwi, kazali ci panowie oświadczyć proboszczowi, że zabrali piszczałki organowe. Kiedy, wstawszy z łóżka, wyszedł on na cmentarz kościelny, widziałem kilku już żołnierzy, kroczących dumnie z piszczałkami w ręku. Zabrano piszczałek: 14 sztuk po 54 cale, 10 sztuk po 72 cale, 8 sztuk po 24 cale pryncypałowych z cyny angielskiej. Żądano odemnie [pis. oryg.] podpisania deklaracji o zabraniu przez władze okupacyjne 50 kilo cyny. Kwitu tego nie podpisałem. Za zabrane piszczałki władze okupacyjne nic nie zapłaciły. Innym rekwizycjom kościół dotychczas nie podlegał. 5 marek na koszta załączam.
/W. Kowaluk, Straty poniesione przez łódzkie świątynie w okresie I wojny światowej w świetle źródeł przechowywanych w Archiwum Państwowym w Łodzi [w:] Archiwa Kościelne w Niepodległej Polsce, Warszawa 2020; Autor powołuje się na bezpośrednie źródło: APŁ, Komisja Szacunkowa Miejscowa w Łodzi, sygn. 2456, Kościół św. Józefa, ul. Ogrodowa 22 [rekwizycje cynowych piszczałek; Niemcy]/