Ewangelicko-augsburski kościół Zbawiciela Tarnowskie Góry (śląskie)

11 lipca 1884 roku oddano do użytku nowe, 16-głosowe, mechaniczne organy firmy Schlag & Söhne, zbudowane w miejsce wcześniejszych organów Schefflera. Instrument inaugurował śląski organista i pedagog Józef Nachbar. W późniejszym czasie kościół gruntownie przebudowano i powiększono, zmieniając styl barokowo-klasycystyczny na neoromański. W roku 1904 wykonana została częściowa przebudowa instrumentu przez firmę Schlag & Söhne oraz przeniesienie do nowej części kościoła z większym chórem muzycznym. Zmieniono wówczas trakturę instrumentu na pneumatyczną. Nową deskę rejestrów i tabliczkę firmy umieszczono nad manuałami. O wcześniejszym układzie rejestrów świadczą widoczne z wnętrza zaślepione okrągłe otwory po wyciągach. Dodano także stałe kombinacje (obecnie nieczynne).

Instrument umieszczony na wyższej emporze, na osi ołtarza i ambony. Prospekt stylowy, bogato zdobiony. Szafka gry zamykana drzwiczkami. Grający siedzi tyłem do ołtarza. Tabliczka budowniczego umieszczona nad manubriami. Nad klawiaturą pedałową widoczny otwór po łyżce żaluzji manuału II. Obecnie urządzenie jest nieczynne. Zachował się sznurowy system sterujący z obciążnikami i łyżka. Miech magazynowy umieszczony na podłodze pod wiatrownicą manuału I. Dmuchawa zainstalowana na strychu kościoła. Kanał powietrzny prowadzony wzdłuż tylnej ściany kościoła. Pierwsza dmuchawa firmy Meidinger została zachowana na chórze, przy organach.

Skala manuałów: C–f³; skala pedału: C–d¹.