Sanktuarium św. Jacka Legnica (dolnośląskie)

Prospekt

Prospekt

Opis Instrumentu

Kamień pod budowę nowego kościoła położono 18 października 1904 roku. Poświęcenie świątyni odbyło się 9 czerwca 1908 roku. Był to trzeci protestancki kościół w Legnicy, poświęcony pamięci cesarza Fryderyka (Kaiser-Friedrich-Gedächtnis-Kirche). Od roku 1949 jest pod wezwaniem św. Jacka. Przez szereg lat był kościołem rektorskim i filialnym należący do parafii Świętej Trójcy.

Organy zbudowane zostały przez śląską firmę Schlag & Söhne ze Świdnicy w latach 1907-1908 i ozanczone numerem opusowym 825. W latach 1945-1948 kościół był nieczynny. Brak należytego zabezpieczenia i opieki nad kościołem spowodował wiele szkód dla cennych organów. Złodzieje wykradli znaczną część kosztownych głosów. Jeszcze więcej szkody wyrządziły dzieci, które beztrosko wybierały piszczałki, roznosząc je do swoich domów i po ulicach. Jeszcze na początku 1948 roku można było znaleźć zniszczone i połamane piszczałki metalowe różnej wielkości nad rzeką i w pobliżu kościoła. Dopiero po odpowiednim zabezpieczeniu świątyni zaprzestano dalszej dewastacji tego cennego instrumentu.

W roku 1948, kiedy zaczęto odprawiać nabożeństwa, przeprowadzono pewne poprawki przy organach. Udało się wówczas uruchomić z wielkim trudem tylko 18 głosów. W manuale I było czynnych 7 głosów, w manuale II 4 głosy i w pedale 7 głosów. Dodatkowo sprowadzono miksturę z kościoła w Bieniowicach w 1955 roku. Wówczas był to kościół filialny parafii Świętej Trójcy. W roku 1957 dokonano pewnych bieżących napraw. Została wymieniona cała skóra w miechach na nową. Sam mechanizm (traktura) w roku 1966 był w idealnym stanie, jedynie kilka rurek ołowianych było wyłamanych. Podczas remontu kościoła w 1966 roku były propozycje by podjąć się również remontu organów, jednak ze względu na wysoki koszt ich naprawy i uzupełnienia brakujących głosów, sprawę odłożono na późniejszy termin. 

Obecnie [10.2018] instrument jest w złym stanie technicznym. Jego remont przewidziany jest po zakończeniu naprawy dachu kościoła. Część głosów nie zgadza się z opisem ks. Aleksandra Walkowiaka – napisy mają dwa rodzaje czcionek.

 

Budowniczy
Schlag & Söhne
Opus
825
Rok zakończenia budowy
1908
Stan instrumentu
Zły
Liczba głosów
32
Liczba klawiatur
2+P
Traktura gry
pneumatyczna
Traktura rejestrów
pneumatyczna
Dyspozycja instrumentu
Manuał IManuał IIPedał
1. Principal 16´1. Gedackt 16'1. Principalbass 16'
2. Principal 8'2. Principal 8'2. Rauschpfeife 4-fach
3. Quinta 2 2/3'3. Aeolina 8'3. Subbass 16'
4. Hohlflöte 8'4. Quinta 1 1/3'4. Gedacktbass 16'
5. Gemshorn 8'5. Gedackt 8'5. Basflöte 8'
6. Rohrflöte 4'6. Traversflöte 4'6. Violoncello 8'
7. Octave 4'7. Prestant 4'7. Octavbass 4
8. [brak tabliczkij]8. Superoctava 2'
9. Cornet 3 fach9. Scharf 4'
10. Mixtur 3-4 fach 10. [brak tabliczki]
11. Trompete 8' 11. Gemshorn 8'
12. Cymbel 2-fach
13. Sifflöte 1'
Pomoce
Manual-Koppel, Pedal-Koppel zu I, Pedal-Koppel zu II, Super Octav Koppel II an I, Sub Octav Koppel II an I, Piano, Mezzoforte, Tutti, Rollschweller, Rückbewegung, Jalousieschweller, Pianopedal, Kalkant, Freie Combination
Stół gry

Stół gry






Źródło
Ks. Aleksander Walkowiak, "Organy w kościołach Dekanatu Legnickiego"
Autor
Rafał Kołodziej


Ostatnia modyfikacja: 2021-03-31 11:34:49

Kościół ewangelicko-augsburski Marii Panny (Legnica) - 46  (42 ) głosów
Kościół św. Judy Tadeusza (Legnica) - 25 głosów
Kaplica Wyższego Seminarium Duchownego (Legnica) - 13 głosów

Zaloguj się, aby dodać komentarz!