Kościół Świętej Rodziny Wrocław (woj. dolnośląskie)

Prospekt

Prospekt

Opis Instrumentu

Kościół Świętej Rodziny powstał w latach 1929–1930 jako świątynia katolicka według projektu architekta Kurta Langera. Został zaprojektowany jako budowla modernistyczna z elementami neoromanizmu. Jest wybudowaną z cegły trzynawową bazyliką z wielką, masywną wieżą frontową.

Dostępne źródła błędnie datują budowę organów w kościele św. Rodziny podając rok 1934, a niektóre nawet 1937. Z „Zimpeler Nachrichten-Blatt” jasno wynika, że organy zostały zbudowane w roku 1931. Na stronie 2 można tam przeczytać: [ogłoszenia parafialne] „niedziela, 20 grudnia, godz. 5 po południu: uroczyste poświęcenie nowych organów połączone z nabożeństwem muzyki kościelnej.” („Zimpeler Nachrichten-Blatt” 3. Jahrgang, Nr 15, 15 grudnia 1931, s 2). Ponadto, Ludwig Burgemeister podaje wprost datę budowy organów: „Bracia Rieger, Karniów, Śląsk Sudecki: 1931 Wrocław–Sępolno” (Ludwig Burgemeister, „Der Orgelbau in Schlesien”, Zweite, erweiterte Auflage, bearbeitet von Hermann J. Busch, Dieter Großmann und Rudolf Walter, mit einem Beitrag über den Orgelbau zwischen den beiden Weltkriegen von Rudolf Walter. Frankfurt am Main, 1973, s. 245).

Instrument został zbudowany jako opus 2522. Organy te posiadały wówczas 40 głosów (37 głosów realnych i 3 transmisje) i klasyfikowały się do grona większych instrumentów we Wrocławiu. Miały elektropneumatyczną trakturę gry i rejestrów, 3 manuały, klawiaturę nożną, 2 szafy ekspresyjne dla II i III manuału oraz unikalne jak na tamte czasy urządzenie: pamięć elektryczno-pneumatyczną umożliwiającą zapisywanie i zapamiętywanie 8 dowolnych kombinacji rejestrowych.

W takim oryginalnym stanie instrument służył przez lata, ale stan techniczny był coraz gorszy, szczególnie traktury elektropneumatycznej, która była już mocno zużyta i stopniowo stawała się przestarzałą. Kolejnym bardzo poważnym utrudnieniem w przeprowadzaniu drobnych napraw była nieprawdopodobna wręcz ciasnota wewnątrz instrumentu, uniemożliwiająca jakikolwiek dostęp do części mechanizmów, piszczałek, a co dopiero naprawę lub usunięcie banalnych, ale uciążliwych usterek, które pod koniec lat 70. XX wieku praktycznie uniemożliwiły grę. Wobec takiej sytuacji została podjęta decyzja o przeprowadzeniu kapitalnego remontu organów wraz z ich rozbudową. Szafa organowa została przesunięta do przodu (w kierunku ołtarza głównego) z głębi chóru muzycznego o 1,5 m, lecz z zachowaniem oryginalnego prospektu. Stół gry został wymieniony i usytuowany w nowym miejscu. Dyspozycja instrumentu została rozbudowana z 40 do 45 głosów. Dostęp do niektórych elementów możliwy był po raz pierwszy od momentu budowy organów w 1931 roku dopiero po przebudowaniu szafy organowej i jej wysunięciu. Remont wraz z przebudową i rozbudową instrumentu trwał od kwietnia 1980 roku do lutego 1981 roku. Prowadzony był przez zakład organmistrzowski Józefa Cynara z Wrocławia.

W 1995 roku, po kilkunastu latach eksploatacji, został przeprowadzony kolejny remont. Całość prac przeprowadził zakład organmistrzowski Antoniego Szydłowskiego. W roku 2005 Antoni Szydłowski przeprowadził kolejny remont wraz ze zmianą kolorystyki szafy organowej oraz renowacją piszczałek prospektowych. Zmiany również objęły trakturę kontuaru. Dotychczas istniejące w kontuarze przekaźniki i elektromagnesy zastąpiono nowszym systemem elektronicznym. Od 1 do 4 marca 2016 roku prowadzono prace przy zmianie położenia kontuaru z bocznej na centralną. Obecnie kontuar usytuowany jest pod cokołem prospektu organów, organista siedzi przodem do ołtarza, a nie jak poprzednio lewym bokiem. Prace te przeprowadził zakład organmistrzowski „Cynar”.

Budowniczy
Rieger
Rok zakończenia budowy
1931
Liczba głosów
45  (42 )
Liczba klawiatur
3+P
Traktura gry
elektro-pneumatyczna
Traktura rejestrów
elektro-pneumatyczna
Dyspozycja instrumentu
Manuał IManuał IIManuał IIIPedał
1. Bourdon 16'1. Prync. fl. 8'1. Prync. vl. 8'1. Kontrabas 16'
2. Pryncypał 8'2. Fl. harm. 8'2. Fl. kryty 8'2. Subbas 16'
3. Fl. otwarty 8'3. Kwintadena 8'3. Salicjonał 8'3. Echo 16' *
4. Oktawa 4'4. Pryncypał 4'4. Unda Maris 8'4. Oktawa 8'
5. Gemshorn 4'5. Fl. rurkowy 4'5. Praestant 4'5. Fl. drewn. 4'
6. Kwinta 2 2/3'6. Oktawa 2'6. Kwintadena 4'6. Róg nocny 2'
7. Oktawa 2'7. Fl. leśny 2'7. Nasard 2 2/3'7. Cynk 3x
8. Cornet 4x8. Kwinta 1 1/3'8. Picolo 2'8. Mixtura 4x
9. Mixtura 4x9. Acuta 4x9. Tercja 1 3/5'9. Puzon 16'
10. Trompet 8'10. Vox humana 8'10. Sifflet 1'10. Dulcjan 16' **
11. Mixtura 4x11. Regał 4' **
12. Dulcjan 16'
13. Krumhorn 8'
14. Regał 4'
Pomoce
Połączenia: II-I, III-I, III-II, I super, II-I super, II-I sub, II super, I-P, II-P, III-P

Stała kombinacja: Tutti

4 wolne kombinacje, automat pedałowy, wyłączniki indywidualne głosów językowych, crescendo, tremolo manuału II, tremolo manuału III, żaluzja manuału III
Przypisy
*) transmisja z manuału I
**) transmisja z manuału III
Stół gry

Stół gry








Opracował(a): Damian Dębicki

Ostatnia modyfikacja: 2017-02-15 21:17:36


Kościół NMP Wspomożycielki Wiernych (Księże Małe) (Wrocław) - 12 głosów
Kościół św. Wojciecha (Wrocław) - 54 głosów
Kolegiata Świętego Krzyża – kościół dolny św. Bartłomieja (Wrocław) - 10 głosów

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy. Dodaj własny!

Zaloguj się, aby dodać komentarz!