Instrument został zbudowany w latach 1983–1987. Dla potrzeb inwestycji sprowadzono z firmy Laukhuff skóry różnego typu, włączniki rejestrowe oraz okładziny klawiszy manuałów. Na wydłużenie budowy z pewnością wpłynęło opóźnienie w dostawie piszczałek metalowych od Józefa Lasoty z Krakowa. Zamówiono je w październiku 1984 r., miały być gotowe do 15 grudnia tego samego roku, a udało się je odebrać dopiero w lutym 1985 r. Ostatni wpis w „dzienniku budowy” pochodzi z 20 maja 1987 r. Traktura pneumatyczna działa praktycznie bez opóźnień. Współpracuje ona z wiatrownicami upustowymi. Prospekt jest dwuczłonowy, a stół gry wolnostojący (organista siedzi lewym bokiem do prezbiterium).
Skala manuałów: C–g3; skala pedału: C–f1.
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| 1. Pryncypał 8’ | 1. Salicet 8’ | 1. Subbas 16’ |
| 2. Kwintadena 8’ | 2. Flet kryty 8’ | 2. Flet basowy 8’ |
| 3. Gemshorn 4’ | 3. Pryncypał smycz. 4’ | 3. Róg nocny 4’ |
| 4. Oktawa 2’ | 4. Flet rurkowy 4’ | |
| 5. Mixtura 4rz. 1⅓’ | 5. Flet spiczasty 2’ | |
| 6. Sesquialtera 2rz. 2⅔’ | ||
| 7. Szarf 3rz. 1’ |
P. Mróz, Emanuel Cichon. Organmistrz z Dębskiej Kuźni, Tarnów 2026, s. 39 (tam też szczegółowa bibliografia)
Ostatnia modyfikacja: 2026-11-14 20:49:47