Organy w Łoźnicy (niem. Kantreck) to niewielki, jednorodny stylistycznie instrument zbudowany przez Barnima Grüneberga jako jedno z pierwszych dzieł jego warsztatu. Są piątym najstarszym zachowanym instrumentem tego organmistrza na terenie Polski.
Instrument ma trakturę mechaniczną oraz wiatrownicę klapowo-zasuwową. Zasilanie powietrzem zapewnia pojedynczy miech magazynowy umieszczony w wieży, wyposażony w dźwignię do ręcznego kalikowania. Organy mają jeden manuał o zakresie C–f³ oraz pedał o zakresie C–d¹.
Czteropolowy prospekt utrzymany jest w formach klasycystycznych. Pola piszczałkowe zamknięto łukami o klasycystycznym wykroju. Szafa organowa jednoczęściowa
Instrument stanowi cenny przykład wczesnej twórczości Barnima Grüneberga, pozostającego w tym okresie pod wyraźnym wpływem swojego mistrza Joachima Buchholza. Wpływy te widoczne są między innymi w konstrukcji wiatrownicy z klinowymi zasuwami. Organy reprezentują okres przejściowy pomiędzy klasyczną tradycją północnoniemiecką a rozwijającym się romantyzmem, dzięki czemu stanowią ważne świadectwo kształtowania się indywidualnego stylu Barnima Grüneberga.
Organy zostały zdewastowane w okresie powojennym, w wyniku czego utracono wszystkie piszczałki metalowe oraz znaczną część piszczałek drewnianych. Zachowały się natomiast niemal w całości: konstrukcja instrumentu, traktura, wiatrownica oraz system zasilania powietrznego.
| Manuał | Pedał |
|---|---|
| 1. Principal 8 Fuſs | 1. Subbaß 16’ |
| 2. Gedackt 8 Fuſs. | |
| 3. Salicional 8 Fuſs | |
| 4. Octav 4 Fuſs | |
| 5. Flauto amabile 4 Fuſs | |
| 6. Quinte 2 2/3 [&] Octav 2’. |
Ostatnia modyfikacja: 2026-07-20 21:17:57