Historia parafii w Kierzkowie sięga XIV wieku. Pierwsza świątynia uległa zniszczeniu podczas potopu szwedzkiego, po czym rozebrano ją w 1689 roku, a parafię zlikwidowano. Ponowna erekcja parafii miała miejsce w kwietniu 1925 roku. W 1934 roku odbyło się poświęcenie nowej świątyni.
Od momentu powstania nowy kościół nie był wyposażony w organy. Kwestia ta była podnoszona podczas wizytacji pasterskich. Dopiero na przełomie 1956 i 1957 roku zaczęto planować montaż instrumentu. Wówczas to w prace zaangażowano lokalnego instalatora organów – Mariana Śliwińskiego z Inowrocławia, który był bratem miejscowego proboszcza ks. Bronisława Śliwińskiego. M. Śliwiński nieznanym sposobem wszedł w posiadanie 12-głosowego instrumentu Paula Voelknera, który zamontowany był w gimnazjum w Inowrocławiu. Według projektu chciał on wykorzystać zachowane części i na ich podstawie wybudować 18-głosowe organy za 175 000 zł. Rada parafialna, celem porównania cen instrumentów fabrycznie nowych, zwróciła się m.in. do firm Biernackiego, Kamińskiego i Truszczyńskiego, które swoją pracę wyceniły na ponad 350 000 zł. W związku z tym zamówienie powierzono Śliwińskiemu, na co zgodę wyraziła kuria w Gnieźnie. Niestety, tak jak to zwykle bywało w projektach Śliwińskiego, był on „niedoszacowany” – okazało się, że cena budowy instrumentu miała wzrosnąć do 268 000 zł. Poróżniło to braci oraz proboszcza z radą parafialną i kurią, jednak z powodu zebrania 90% materiałów potrzebnych do budowy organów postanowiono zebrać dodatkową kwotę. Niestety, część podwykonawców, jak chociażby Kazimierz Dudziński z Bydgoszczy, który miał wykonać piszczałki prospektowe, nie wywiązywało się ze swoich zobowiązań. Częściowo uruchomione organy (manuał I oraz część głosów pedałowych) zabrzmiały podczas Pasterki 1959 roku. Niestety, obecnie rozpoznana i przebadana dokumentacja archiwalna nie pozwala odpowiedzieć na pytanie, kiedy finalnie ukończono organy. Według karty inwentarzowej organy zostały w bliżej nieokreślonym momencie przedysponowane i prawdopodobnie rozbudowane o jeden głos.
Największy remont organów miał miejsce na przełomie i 2014 i 2015 roku. Wówczas to zmieniono trakturę na elektropneumatyczną oraz rozbudowano instrument o dodatkowe głosy i urządzenia.
Obecnie planowane jest gruntowne czyszczenie instrumentu wraz z przeprowadzeniem prac badawczych, które pozwolą określić ilość elementów z warsztatu Voelknera oraz innych organmistrzów.
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| 1. Bordun 16' | 1. Salicjonał 8' | 1. Subbas 16' |
| 2. Pryncypał 8' | 2. Flet kryty 8' | 2. Violonbas 16' |
| 3. Gamba 8' | 3. Flet poprzeczny 4' | 3. Oktawbas 8' |
| 4. Flet otwarty 8' | 4. Pryncypał 4' | 4. Fletbas 8' |
| 5. Oktawa 4' | 5. Flet blokowy 2' | |
| 6. Flet rurkowy 4' | 6. Oktawa 1' | |
| 7. Oktawa 2' | 7. Dzwonki 2'+1 1/3' | |
| 8. Mikstura 3-4 rzęd | ||
| 9. Trąbka 8' * |
Archiwum parafii Kierzkowo
Karta inwentarzowa organów (opr. W. Łyjak, 2004)
Oględziny własne
Ostatnia modyfikacja: 2026-06-01 21:21:45