Kościół Wniebowzięcia NMP Ołpiny (małopolskie)

Organy były tu już w 1595 r. W 1619 r. miały osiem głosów. W 1767 r. w kościele stały dwa instrumenty: półorganie (czyli organy z pryncypałem 8’) 12-głosowe z pedałem na chórze muzycznym oraz sześciogłosowy pozytyw w kaplicy Przemienienia Pańskiego. Inwentarz z 1788 r. notuje jedynie organy 10-głosowe z pedałem, a z 1823 r. – stary instrument 11-głosowy. Dawny kościół został zniszczony w czasie I wojny światowej. Nową świątynię wznoszono w latach 1925–1931 i dopiero w czasie kolejnej wojny, 5 kwietnia 1943 r. zawarto umowę na budowę organów, według której instrument miał być gotowy do 6 listopada tego samego roku. Jednak dopiero 18 maja 1944 r. organy poświęcił ks. Jan Wszołek, dziekan biecki. Pisał on: Parafianie ołpińscy zachwyceni i bardzo wdzięczni swemu duszpasterzowi, bo mają organ piękny, o czystych głosach i prawie zadarmo. Przed wojną kosztowałyby 15.000 zł czyli około 600q pszenicy, teraz 130q pszenicy. Przy organizacji budowy bardzo zasłużyli się bracia Grendlowie, pochodzący z Ołpin, a zamieszkali w Warszawie, którzy pośredniczyli między parafią a firmą. Prospekt został wykonany według projektu Stefana Wędołowskiego. W 1967 r. instrument remontował Bronisław Kaltenbek z Rokietnicy. Miał on również dobudować dwa głosy w pedale: Mixturę i Bas-puzon 16’, jednak obecnie nie ma tych rejestrów w organach ani śladu po nich. Kolejne remonty przeprowadzali: Józef Buła z Krakowa (1976) i Andrzej Ragan z Włocławka (2009). Podczas tego ostatniego remontu zrealizowano zamiar dodania dwóch głosów, lecz w manuale I. Zamieniono też miejscami Gambę z Salicetem.

Wiatrownice stożkowe. Stół gry wolnostojący; grający siedzi przodem do prezbiterium.

Skala manuałów: C–a³; skala pedału: C–f¹.