W 1748 r. były tu nowe organy sześciogłosowe, a w 1773 r. pozytyw. W nieznanym czasie instrument ten został rozebrany, bowiem miejscowy duszpasterz w 1877 r. pisał, że przychodząc do Okocimia, musiał pogodzić się z kościółkiem bez organów. Ten stan jednak szybko uległ poprawie, gdyż między 1875 a 1877 r. zbudowano organy, a koszt budowy pokryli w połowie fundusz bilardu kasynowego i Józef Kramer. Instrument powstał w pracowni Antoniego Sapalskiego w Krakowie. Przed 1893 r. Towarzystwo kasynowe naprawiło organy. Być może te prace miały związek z przeniesieniem instrumentu do nowego, zbudowanego w 1886 r. kościoła. Zapewne wtedy też instrument został powiększony o dwugłosową sekcję pedału. Przekształcono również prospekt w celu dostosowania pierwotnie neoklasycystycznej fasady do neogotyckiego stylu nowej świątyni. Organy remontowano także w 1937 i w 1994 r. (Stanisław Bałchan z Bielska-Białej).
Wiatrownice klapowo-zasuwowe. Stół gry wbudowany w prawy bok szafy organowej.
Skala manuału: C–c3; skala pedału: C–c.
| Manuał | Pedał |
|---|---|
| 1. Pryncypał 4’ | 1. Subbas 16’ |
| 2. Majorflet 8’ | 2. Oktaw bas 8’ |
| 3. Oktawa 2’ | |
| 4. Fletamabile 4’ | |
| 5. Salicional 8’ | |
| 6. Mixtura 4ch. |
P. Pasternak, Zabytkowe organy w diecezji tarnowskiej, Tarnów 2025, s. 162 (tam też szczegółowa bibliografia)
Zdjęcia: Michał Stańczyk
Ostatnia modyfikacja: 2026-05-07 20:01:35