Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej Ocieka (podkarpackie)

Prospekt

Prospekt

Opis Instrumentu

W 1837 r. były tu organy 8-głosowe o 45 klawiszach. W 1853 r. o probostwo w Uściu Solnym ubiegał się ks. Piotr Solak, a wśród jego osiągnięć wymieniono, że pracując wcześniej w Ociece, sprawił tam nowy instrument. Miał on 7 głosów i 51 klawiszy. Chyba ten sam instrument wspomniano przy wizytacji dziekańskiej w 1897 r. słowami: organy chociaz stare mają głos bardzo wdzięczny i strojny. Do nowego kościoła organy zaczęto budować praktycznie od razu po jego ukończeniu: zamówiono je w firmie Rieger zapewne w 1913 r., gdyż taki rok odnotowany jest w katalogu firmy wraz z numerem opusowym 1938. Z akt parafialnych wiemy, że instrument był wówczas w robocie, a w kościele zamontowano go w maju 1914 r. W czasie I wojny światowej armia austriacka zarekwirowała piszczałki prospektowe. Uzupełniła je już w 1921 r. firma Rieger, ale prace te nie były spłacone jeszcze w 1930 r. Na czas II wojny światowej instrument został zdemontowany i wywieziony do Przecławia, gdzie był składowany w szopie przy domu parafialnym. Niestety, tam z powodu nieszczelnego dachu został zalany. Nad ponownym montażem pracował w 1945 r. Jan Bizon z Gnojnicy, jednak brakowało wówczas pieniędzy na konieczną naprawę. W 1947 r. donoszono, że Częściowo zrestaurowano organy, jednak dalsze roboty wymagały jeszcze dodatkowych pieniędzy, które miano nadzieję pozyskać z publicznych funduszy. O trwającym remoncie informowano także w 1948 i 1951 r. (naprawione było wówczas 7 głosów). W 1958 r. wspomniano, że organy wymagają koniecznie przeróbki, jednak w 1960 r. ich stan po kapitalnym remoncie i uzupełnieniu był bardzo dobry. Kolejny raz organy były rekonstruowane w latach 1963–1965. Wtedy uzupełniono brakujące piszczałki, dorobiono dwa nowe głosy, sprawiono nowy miech, […] szafę (oprawę) uzupełniono, odnowiono, pomalowano. Nowe piszczałki ulokowano na dostawce przytwierdzonej od zewnątrz do lewego boku szafy organowej. W latach 1968–1970 dodano dmuchawę elektryczną. Przed rokiem 1978 został wykonany remont organów oraz ich strojenie. Obecnie instrument jest nieczynny, ale planowane jest jego uruchomienie.

Wiatrownice stożkowe. Stół gry wbudowany w balustradę chóru muzycznego; grający siedzi przodem do prezbiterium.

Skala manuału: C–f3; skala pedału: C–d1.


Budowniczy
Rieger
Opus
1938
Rok zakończenia budowy
1914
Stan instrumentu
Bardzo zły
Liczba głosów
11  (7)
Liczba klawiatur
I+P
Traktura gry
pneumatyczna
Traktura rejestrów
pneumatyczna
Dyspozycja instrumentu
ManuałPedał
1. Pryncypał 8’1. Subbass 16’
2. Viola 8’2. Oktawbass 8’ 5
3. Flet Amabilis 8’
4. Flet Major 8’
5. Oktawa 4’ 1
6. Flet Minor 4’ 2
7. Mikstura 3 rzęd. 3
8. Gedekt 8’ 4
9. Mikstura III chór4
Pomoce
Pedał-Koppel, Super Oktawkoppel, Piano, Mezzoforte, Fortissimo, Tremolo (nieoryginalne)
Przypisy
1) ekstensja głosu Pryncypał 8’
2) ekstensja głosu Flet Major 8’
3) faktycznie Rauszkwinta 2 rzęd.
4) głos dobudowany
5) ekstensja głosu Subbass 16’
Stół gry

Stół gry






Źródło

P. Pasternak, Zabytkowe organy w diecezji tarnowskiej, Tarnów 2025, s. 158–159 (tam też szczegółowa bibliografia)
Zdjęcia: Michał Stańczyk

Autor
Paweł Pasternak


Ostatnia modyfikacja: 2026-05-07 16:01:17