Instrument został wybudowany przez firmę Gebrüder Rieger w 1937 roku. Nadano mu numer opus 2768. W prawy bok szafy organowej wbudowana jest dźwignia do kalikowania wraz ze wskaźnikiem napełnienia miecha. Stół gry stoi przed szafą organową, grający siedzi tyłem do prospektu. Instrument wykorzystuje wiatrownice upustowe ze stojącymi membranami. Organy zostały wyremontowane w 2004 roku przez firmę Henryka Hobera z Olesna.
| Manuał | Pedał |
|---|---|
| 1. Schwebend Aeoline 8' | 1. Violoncello 8' |
| 2. Salizional 8' | 2. Subbass 16' |
| 3. Offenflöte 8' | 3. Sanftbass 16' |
| 4. Gedeckt 8' | |
| 5. Prinzipal 8' | |
| 6. Oktave 4' | |
| 7. Nachthorn 2' | |
| 8. Mixtur 3 fach |
Oględziny instrumentu dokonane przez autorów opisu
ks. F. Koenig, Budownictwo organowe na Górnym Śląsku od połowy XIX w. do roku 1945: ewolucja rozwiązań konstrukcyjnych i estetyki brzmieniowej na przykładzie instrumentów w kościołach diecezji gliwickiej, Opole 2019, s 488-489.
Ostatnia modyfikacja: 2026-04-26 21:21:59