Organy w kościele parafialnym Najświętszego Serca Pana Jezusa w Moraczu to niewielki, jednorodny stylistycznie instrument zbudowany przez Christiana Friedricha Voelknera (opus 170). Zachowały się w wysokim stopniu autentyczności, bez istotnych ingerencji wtórnych, co czyni je cennym przykładem warsztatu pomorskiego organmistrzostwa II połowy XIX wieku. Instrument ma jeden manuał (C–f³) oraz pedał (C–d¹). Dyspozycja odzwierciedla romantyczny, niewielki układ brzmieniowy o wyraźnym fundamencie pryncypałowym, uzupełnionym głosami fletowymi i głosem smyczkowym. Instrument wyposażony jest w wiatrownice klapowo-zasuwowe. System powietrzny oparty jest na miechu pływakowym z zachowanym historycznym urządzeniem kalikanckim; obecnie funkcjonuje również dmuchawa elektryczna.
Prospekt o formach neogotyckich wkomponowany jest w balustradę chóru muzycznego. Szafa organowa jest jednoczęściowa. Układ pól piszczałkowych z wyraźnie zaakcentowaną osią środkową.
Stan zachowania instrumentu jest dobry, przy zachowaniu oryginalnej substancji. Wymaga on jednak prac konserwatorskich, zwłaszcza w zakresie zabezpieczenia drewna przed działalnością owadów oraz oczyszczenia elementów zabrudzonych wtórnie farbą. Odnotowano także niewielkie braki piszczałek w najwyższych partiach skali.
| Manuał | Pedał |
|---|---|
| 1. Principal 8’ | 1. Subbaſs 16’ |
| 2. Salicional 8’ | |
| 3. Gedackt 8’ | |
| 4. Octav 4’ |
Ostatnia modyfikacja: 2026-03-31 15:25:33