Instrument wybudował gliwicki organmistrz Ernst Kurzer w latach 1905-1908. Szafa organowa znajduje się na chórze, na głównej osi kościoła. Organy są wyposażone w wiatrownice stożkowe oraz jeden miech pływakowy. Początkowo był to instrument jednomanuałowy z pedałem, rozbudowany później najprawdopodobniej przez samego Ernsta Kurzera. Remontowany w latach: 1921, 1926 (Oskar Krebs z Bytomia), 1929 (firma Dominika Biernackiego z Włocławka), 1947 (Rajmund Thiel z Łagiewnik Śląskich), 1956 (Stanisław Rychter z Bytomia), 1964 (Józef Ludwig z Rybnika), 1971 (Ferdynand Suchy z Ustronia), 1983 (Franciszek Magiera i Marek Urbańczyk z Siemianowic Śląskich), 2000 (Maciej Tomaszewski z Gliwic).
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| 1. Bourdon 16' | 1. Geigen Pryncypał 8' | 1. Violon 16' |
| 2. Pryncypał 8' | 2. Salicet 8' | 2. Subbass 16' |
| 3. Gamba 8' | 3. Aeoline 8' | 3. Violoncello 8' |
| 4. Doppelflöte 8' | 4. Portunal flauto 8' | 4. Pryncypał 8' |
| 5. Pryncypał 4' | 5. Flauto traverso 4' | |
| 6. Hohlflöte 4' | ||
| 7. Rauschquinte 2 2/3'-2' | ||
| 8. Kornet 3-4 f. |
ks. Franciszek Koenig, Budownictwo organowe na Górnym Śląsku od połowy XIX w. do roku 1945: ewolucja rozwiązań konstrukcyjnych i estetyki brzmieniowej na przykładzie instrumentów w kościołach diecezji gliwickiej, Opole 2019, s. 559-660.
Ostatnia modyfikacja: 2026-02-25 20:10:11