Na początku XVII stulecia były już w tym kościele organy. W roku 1779 zostały one przebudowane i powiększone o sekcję pedału, a szafę przemalowano. Liczyły 20 głosów. Rozebrano je, aby zrobić miejsce pod obecny instrument firmy Braci Walter z Góry. Od zakończenia II wojny światowej organy te nie były w ogóle remontowane, jedynie w 1954 roku je strojono. Brak mikstury, która została wymontowana i przekazana do kościoła św. Jacka w Legnicy w 1955 roku. Podczas remontu kościoła w 1965 roku przemalowano prospekt organowy z koloru białego na ciemny orzech. Miechy są mocno zniszczone, skóra bardzo spękana.
Dyspozycję oparto na opracowaniu ks. Aleksandra Walkowiaka. Obecnie brakuje jeszcze więcej manubriów, niż za jego czasów.
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| 1. Prinzipal 8 Fuß. | 1. Doppelflaut 8 Fuß. | 1. Violon 16' |
| 2. Fagott & Oboe 8 Fuß. | 2. Salicional 8 Fuß. | 2. [Subbass 16'?] |
| 3. Hohlflaute 8´ | 3. [brak napisu] | 3. Violoncello 8 Fuß. |
| 4. Spitzflöt 4 Fuß. | 4. [brak napisu] | |
| 5. Octave 4 Fuß. | ||
| 6. Nachthorn 4 Fuß. | ||
| 7. Quinte 2 2/3 Fuß. | ||
| 8. Superoctav 2 Fuß. | ||
| 9. Mixtur |
Zdjęcia udostępnił Maciej Kirpan
ks. Aleksander Walkowiak, Organy w kościołach dekanatu legnickiego, Wrocław 1989 (praca magisterska napisana na Papieskim Wydziale Teologicznym), s. 40–41.
Ostatnia modyfikacja: 2026-01-23 10:38:45