Kościół św. Mikołaja Tarczyn (mazowieckie)
Prospekt
Opis Instrumentu
Obecny instrument ma prospekt z 1688 roku, który jest pozostałością po poprzednich organach. Pamiątką po nich jest także napis wydrążony wewnątrz instrumentu na ścianie kościoła, być może przez budowniczych. Wówczas istniał też pozytyw w balustradzie, który rozebrano w związku z budową obecnego instrumentu. Dzisiejsze organy są trzecim instrumentem w historii tarczyńskiego kościoła: znikome informacje o pierwszym instrumencie mówią, że istniał takowy, nieczynny przed rozbudową światyni.
Według opisów historycznych sekcja manuału II znajdująca się we wnęce miała posiadać żaluzję; niestety brak śladów czy też otworów świadczących o takim urządzeniu. W manuale I pierwotnie istniał głos Quinta 3', który z czasem został zastąpiony głosem Oktawa 2'. Do niedawna na kluczu rejestrowym istniała dawna nazwa, obecnie zastąpiona właściwą. Stałą konserwację instrumentu prowadzi zakład organmistrzowski Krzysztofa Grygowicza.
Informacje o budowie
Właściwości
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| 1. Pryncypał 8' | 1. Aeolina 8' | 1. Pryncypał 8' |
| 2. Salicjonał 8' | 2. Rurflet 8' | 2. Pryncypał 16' |
| 3. Dubelt - flet 8' | 3. Pryncypał 8' | 3. Subbas 16' |
| 4. Bourdon 16' | 4. Viola da Gamba 8' | 4. Violon - Cello 8' |
| 5. Oktawa 4' | 5. Qunta - bass 6' | |
| 6. Portunal - flet 4' | 6. Flet 4' | |
| 7. Oktawa 2' | ||
| 8. Mikstura 4 x |
Filmy
Zdjęcia
Stół gry
Tabliczka budowniczego
Miech i dźwignia do kalikowania
Traktura
Piszczałki
Pod wskazanym poniżej linkiem do PWCO podano m.in. że: istnieje zapisek, zgodnie z którym "Organ o 14 głosach nie dokończony." (z 1673 r.).
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że autorem powyższego zapisku jest ks. W. Knapiński, który przeprowadzał kwerendę parafii podwarszawskich. Wskazuje on, że 4 grudnia 1673 r. wizytację parafii przeprowadził ks. Święcicki, który w aktach wizytacyjnych zawarł powyższą wzmiankę o organach. Dodał on również, że "[ks.] Wojciech Petacki (był proboszczem tutaj do r. 1671) złp. 100 przeznaczone na ten cel zatrzymał i do r. 1673 pomimo nakazu Komissarzy nie oddawał (1673[)].".
Podsumowując, powyższe odnosi się do drugiego instrumentu, jeżeli uznać wzmiankę z 1604 r., zgodnie z którą były już wtedy stare i niegrające organy.
Dodać jeszcze można, że z Inwentarza z dnia 3 września 1827 r. sporządzonego przez dozór kościelny dla miejscowego proboszcza, księdza Stanisława Sadkowskiego można wyczytać, że „organy z pedałem i pozytywem na chórze murowanym sklepionym...” (M. Cabanowski, Opowieści o kościołach dawnego dekanatu grodziskiego, Grodzisk Mazowiecki 1996, s. 166-167).