Rumia ( Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego (salezjanów))

Prospekt

Opis Instrumentu

Organy z 1915 roku, zbudowane przez organmistrza Eduarda Wittka z Elbląga, zamontowano w kościele w 1918 roku. Oryginalnie miały tylko 15 głosów. W 1979 roku firma Nawrot z Wronek przeprowadziła naprawę instrumentu. W 2009 roku, w ramach przygotowań do jubileuszu 90-lecia konsekracji kościoła, który przypadał 19 czerwca 2011 roku, nastrojono i częściowo wyremontowano obiekt. W 2026 r. częściowej rekonstrukcji dokonał Zdzisław Mollin.

Szafę organową umieszczono nad główną kruchtą świątyni, naprzeciw prezbiterium. Prospekt neobarokowy, jednosekcyjny, pięcioosiowy, polichromowany w kolorze beżowym (miejscami brązowym i białym) i zdobiony złoconymi motywami roślinnymi i dwoma przedstawieniami liry. Zawierający dwa pola piszczałkowe i trzy wieżyczki, osadzony jest na cokole zwieńczonym gzymsem. Drewniana empora chóru w podobnej kolorystyce i z analogiczną dekoracją snycerską. Kontuar znajduje się centralnie przed prospektem, na podwyższeniu; organista siedzi przodem do ołtarza głównego. Zachowały się: dźwignia do kalikowania nożnego i oryginalne manubria z napisami częściowo w języku polskim, częściowo niemieckim.

Dyspozycja instrumentu

Manuał I	Manuał II	Pedał
1. Pryncypał 8'	1. Geigenprincipal 8’	1. Pryn. bas 16'
2. Konc. flet 8'	2. Salicional 8’	2. Subbas 16'
3. Kwintaton 8'	3. Vox coelestis 8’	3. Oktawbas 8'
4. Rurflet 4'	4. Hohlflöte 8’	4. Chorał 4'
5. Oktawa 4'	5. Liebl. Gedakt 8'	5. Cello 8’
6. Oktawa 2'	6. Traw. flet 4'
7. Kwinta 1 1/3'	7. Róg nocny 2'
8. Mixtura 3-4 ch.

Pomoce

Połączenia: Ped. kopel II M, Ped.kopel I M, Sup. okt II-II,
Sup. okt. II-I, Sub. okt. II-I,
Manuał II-I
Urządzenia dodatkowe: Pedalumschaltung, Tremolo
Stałe kombinacje: Pianissimo, Piano, Mezzoforte, Forte, Tutti