Poprzednie organy, z których zachował się prospekt, wybudował Heinrich Biesterfeld z Bremy w 1837 roku. Ich gruntownej konserwacji wraz z przebudową i uzupełnieniem sekcji brzmieniowych dokonała w 1890 roku firma Schlag & Söhne ze Świdnicy. Ona też w 1909 roku przy okazji odbudowy kościoła po jego pożarze zbudowała nowe organy w starej szafie. Po wojnie instrument miał prawdopodobnie jeden poważniejszy remont i kilka lub kilkanaście przeglądów z drobniejszymi naprawami. Obecnie jest sprawny, wymaga jednak konserwacji i strojenia: nie grają pojedyncze dźwięki, a część głosów (szczególnie w najwyższej oktawie) jest rozstrojona. Uzupełnienia wymagają także trzy głosy, których piszczałek brakuje: Mixtur 2-4 fach (manuał I), Klarinette 8 (manuał II) i Violoncello 8 (pedał). Piszczałki ustawione są z podziałem na strony C (lewa) i Cis (prawa). Niestety instrument, jak i wszystkie drewniane elementy kościoła, jest mocno zaatakowany przez drewnojady.
| Manuał I | Manuał II | Pedał |
|---|---|---|
| 1. Bordun 16 | 1. Geigen-Principal 8 | 1. Violon 16 |
| 2. Principal 8 | 2. Salicet 8 | 2. Subbass 16 |
| 3. Gambe 8 | 3. Quintatön 8 | 3. Octavbass 8 |
| 4. Doppelflöte 8 | 4. Flaut d’amour 4 | 4. Violoncello 8 |
| 5. Octave 4 | 5. Fugara 4 | 5. Posaune 16 |
| 6. Quinte 2 2/3 u. Octave 2 | 6. Waldflöte 2 | |
| 7. Mixtur 2-4 fach | 7. Klarinette 8 |
Dane o historii instrumentu uzyskano od Referatu Muzyki Kościelnej Diecezji Legnickiej, ks. Piotra Dębskiego. Informacje o obecnym stanie instrumentu uzyskano od Marka Fronca po niedawno przeprowadzonych przez niego oględzinach
Ostatnia modyfikacja: 2026-04-18 14:52:26