Sanktuarium św. Jacka Legnica (woj. dolnośląskie)

Prospekt

Prospekt

Opis Instrumentu

Kamień pod budowę nowego kościoła położono 18 października 1904 roku. Poświęcenie świątyni odbyło się 9 czerwca 1908 roku. Był to trzeci protestancki kościół w Legnicy, poświęcony pamięci cesarza Fryderyka (Kaiser-Friedrich-Gedächtnis-Kirche). Od roku 1949 jest pod wezwaniem św. Jacka. Przez szereg lat był kościołem rektorskim i filialnym należący do parafii Świętej Trójcy.

Organy zbudowane zostały przez śląską firmę Schlag & Söhne ze Świdnicy w latach 1907-1908 i ozanczone numerem opusowym 825. W latach 1945-1948 kościół był nieczynny. Brak należytego zabezpieczenia i opieki nad kościołem spowodował wiele szkód dla cennych organów. Złodzieje wykradli znaczną część kosztownych głosów. Jeszcze więcej szkody wyrządziły dzieci, które beztrosko wybierały piszczałki, roznosząc je do swoich domów i po ulicach. Jeszcze na początku 1948 roku można było znaleźć zniszczone i połamane piszczałki metalowe różnej wielkości nad rzeką i w pobliżu kościoła. Dopiero po odpowiednim zabezpieczeniu świątyni zaprzestano dalszej dewastacji tego cennego instrumentu.

W roku 1948, kiedy zaczęto odprawiać nabożeństwa, przeprowadzono pewne poprawki przy organach. Udało się wówczas uruchomić z wielkim trudem tylko 18 głosów. W manuale I było czynnych 7 głosów, w manuale II 4 głosy i w pedale 7 głosów. Dodatkowo sprowadzono miksturę z kościoła w Bieniowicach w 1955 roku. Wówczas był to kościół filialny parafii Świętej Trójcy. W roku 1957 dokonano pewnych bieżących napraw. Została wymieniona cała skóra w miechach na nową. Sam mechanizm (traktura) w roku 1966 był w idealnym stanie, jedynie kilka rurek ołowianych było wyłamanych. Podczas remontu kościoła w 1966 roku były propozycje by podjąć się również remontu organów, jednak ze względu na wysoki koszt ich naprawy i uzupełnienia brakujących głosów, sprawę odłożono na późniejszy termin. 

Obecnie [10.2018] instrument jest w złym stanie technicznym. Jego remont przewidziany jest po zakończeniu naprawy dachu kościoła. Część głosów nie zgadza się z opisem ks. Aleksandra Walkowiaka – napisy mają dwa rodzaje czcionek.

 

Budowniczy
Schlag & Söhne
Rok zakończenia budowy
1908
Stan instrumentu
Zły
Liczba głosów
32
Liczba klawiatur
2+P
Traktura gry
pneumatyczna
Traktura rejestrów
pneumatyczna
Dyspozycja instrumentu
Manuał IManuał IIPedał
1. Principal 16´1. Gedackt 16'1. Principalbass 16'
2. Principal 8'2. Principal 8'2. Rauschpfeife 4-fach
3. Quinta 2 2/3'3. Aeolina 8'3. Subbass 16'
4. Hohlflöte 8'4. Quinta 1 1/3'4. Gedacktbass 16'
5. Gemshorn 8'5. Gedackt 8'5. Basflöte 8'
6. Rohrflöte 4'6. Traversflöte 4'6. Violoncello 8'
7. Octave 4'7. Prestant 4'7. Octavbass 4
8. [brak tabliczkij]8. Superoctava 2'
9. Cornet 3 fach9. Scharf 4'
10. Mixtur 3-4 fach 10. [brak tabliczki]
11. Trompete 8' 11. Gemshorn 8'
12. Cymbel 2-fach
13. Sifflöte 1'
Pomoce
Manual-Koppel, Pedal-Koppel zu I, Pedal-Koppel zu II, Super Octav Koppel II an I, Sub Octav Koppel II an I, Piano, Mezzoforte, Tutti, Rollschweller, Rückbewegung, Jalousieschweller, Pianopedal, Kalkant, Freie Combination
Stół gry

Stół gry








Opracował(a): Rafał Kołodziej
Źródło: Ks. Aleksander Walkowiak, "Organy w kościołach Dekanatu Legnickiego"


Ostatnia modyfikacja: 2018-10-24 17:36:34

Kościół ewangelicko-augsburski Marii Panny (Legnica) - 46  (42 ) głosów
Kościół św. Judy Tadeusza (Legnica) - 25 głosów
Kaplica Wyższego Seminarium Duchownego (Legnica) - 13 głosów

Zaloguj się, aby dodać komentarz!