Kościół św. Wojciecha Kobierno (woj. wielkopolskie)

Prospekt

Prospekt

Opis Instrumentu

Pierwsza wzmianka o organach w Kobiernie pochodzi z roku 1790. Wizytacja ks. Łubieńskiego wspomina o „chórze malowanym z organami stojącymi”. Z akt wizytacyjnych z 1816 roku dowiadujemy się, że organistą był wówczas 50-letni Józef Stefański. Jednak po tamtych organach i drewnianej świątyni nie ma już śladu.

Obecny kościół został wybudowany w latach 1881-1885. Data powstania organów nie jest znana. Nie wiadomo też, kto zbudował organy. Prawdopodobnie dębowy prospekt organowy, tak jak i ołtarze, ambona, chrzcielnica znajdujące się w kościele są dziełem rodziny ks. Jaworskiego. Dokumenty z lat 1898-1918 odnotowują regularne wydatki na utrzymanie organisty, co poświadczałoby istnienie organów w XIX wieku. Odnajdziemy w tych dokumentach jeszcze informacje dotyczące remontu organów z 1916 roku. Instrument na pewno został odnowiony za czasów proboszcza ks. Reszelskiego i musiało to nastąpić w latach 1921-1932. Dokonano wtedy wymiany piszczałek prospektowych i zakupu nowych (obecnych). Remont przeprowadził wtedy prawdopodobnie Władysław Kaczmarek. Jest to możliwe, ponieważ wewnątrz szafy organowej znajduje się inskrypcja tegoż budowniczego. Stan instrumentu zaczął się pogarszać w latach 70. i 80. XX wieku, jednak nadal był wykorzystywany podczas liturgii.

W roku 2008 stan instrumentu był zły, dlatego staraniem proboszcza, ks. Dziamskiego oraz parafian rozpoczęto remont instrumentu. Przeprowadzony został on w latach 2008-2010 przez firmę Chrobak i Synowie z Wrocławia. Wymieniono wtedy cały mechanizm traktury. Wyremontowano miechy oraz wiatrownice. Większość piszczałek jest oryginalna i powstały razem z całym instrumentem. Piszczałki zdewastowane oraz uszkodzone przez drewnojady zostały odtworzone.

Instrument od podstawy do najwyższego punktu (piszczałka głosu pedałowego) mierzy około 4,5 metra, a jego waga to mniej więcej 4 tony. W organach znajduje się 918 piszczałek drewnianych i metalowych. Największa piszczałka ma 4,5 metra, najmniejsza 5 milimetrów (część wytwarzająca dźwięk).  Stół gry wbudowany jest w centralną część szafy organowej. Grający siedzi tyłem do prezbiterium.

Prospekt organów jest utrzymany podobnie jak kościół w stylu neogotyckim. Podzielony jest na trzy pola zwieńczone trójkątnym szczytem z motywem lilii. W centralnym zwieńczeniu umieszczony jest ozdobny motyw w kształcie trzech wstęg skręconych ku środkowi. W polach tych umieszczone są piszczałki głosu Pryncypał 8’. Są one wykonane ze stopu cyny z ołowiem w proporcjach 75% cyny i 25% ołowiu. 

We wnętrzu organów znajduje się miech pływakowy z dwoma podawaczami klinowymi, który tłoczy powietrze do poszczególnych piszczałek. Obecnie organy zasila dmuchawa znajdująca się w instrumencie, jest także urządzenie do kalikowania nożnego.

Stan instrumentu jest bardzo dobry. Co jakiś czas dokonywana jest korekta stroju oraz regulacja mechanizmu traktury i klawiszy.

Stan instrumentu
Bardzo dobry
Liczba głosów
16
Liczba klawiatur
2+P
Traktura gry
mechaniczna
Traktura rejestrów
mechaniczna
Dyspozycja instrumentu
Manuał IManuał IIPedał
Hauptwerk Positiv 
1. Bordun 16’1. Gedackt 8’1. Subbass 16’
2. Principal 8’2. Violin Principal 8’2. Violon 16’
3. Hohlflaute 8’3. Flaute 4’3. Flautbass 8’
4. Viol di Gamba 8’4. Quinta 2 2/3’4. Octavbass 8’
5. Octava 4’5. Octava 2’
6. Portunal flaute 4’
7. Mixtur 3-4 fach
Pomoce
Manual coppel
Pedal coppel
Stół gry i registry

Stół gry i registry

Sekcje manuału II i pedału

Sekcje manuału II i pedału








Opracował(a): Konrad Raczkowski
Źródło: Dokumenty archiwalne oraz oględziny własne


Ostatnia modyfikacja: 2019-08-08 07:59:49


Zaloguj się, aby dodać komentarz!