Kościół św. Małgorzaty Trzciana (małopolskie)

Prospekt

Prospekt

Opis Instrumentu

Budowę organów rozpoczęto w 1943 roku. Początkowo parafia miała powierzyć prace organmistrzowi Rudzińskiemu, prawdopodobnie identycznemu z Andrzejem Rudzińskim z Piotrkowa Trybunalskiego, byłym pracownikiem firmy Krukowskich. Nie poinformował on jednak o konieczności wykonania nowego chóru, co zauważyli inni potencjalni wykonawcy. Z pewnością dlatego zdecydowano się zerwać współpracę i podjąć ją z firmą Kamińskich. W 1946 r. w kościele były organy stare nieczynne na chórze i drugie nowe w robocie, a ich montaż miał rozpocząć się na początku marca 1947 roku. Budowę ukończono w październiku tego samego roku, a 3 listopada odbioru dokonał ks. Krawczyk. W 1968 r. dodano do instrumentu głos Flet major, a miał tego dokonać Józef Mikołajek, miejscowy organista. Głos ten został usunięty podczas jednego z następnych remontów. W 1982 r. przeprowadzono gruntowny remont […]: zakonserwowano części drzewiane […] sprawiono nowy napęd elektryczny, naprawiono wiele uszkodzonych i rozstrojonych piszczałek […] odczyszczono i zestrojono wszystkie głosy. Dokonał tego Ferdynand Smoleń z Krakowa, który naprawiał też organy dwa lata później. Ostatni remont przeprowadził w 2005 r. Sławomir Piotrowski z Modlnicy; przeniesiono wtedy miech do pomieszczenia za szafą organową.

Prospekt nawiązujący do uproszczonego klasycyzmu, wyposażony w obudowę architektoniczną, dzielony pilastrami. Składa się z dwukondygnacyjnej części środkowej flankowanej dwoma polami piszczałkowymi tej samej wysokości. Pola skrajne złożone z piszczałek równej długości, każde flankowane pilastrami. Na dolnej kondygnacji części środkowej cztery pola złożone z niewielkich piszczałek równej długości, spięte ozdobną snycerską klamrą. Na górnej kondygnacji części środkowej jedno pole piszczałkowe złożone z piszczałek w układzie dośrodkowym, dołem ograniczone odcinkiem łuku, w narożach ze złoconymi pendentywami. Końce korpusów piszczałek tworzą łuk nieco wystający ponad belkowanie będące zwieńczeniem prospektu, w którego środkowej części znajduje się ozdobna lira. Prospekt utrzymany w kolorze ciemnego drewna ze złoceniami, pilastry w kolorze czerwonym. 

Wiatrownice stożkowe. Jeden miech pływakowy w pomieszczeniu za szafą organową. Dźwignia do kalikowania nożnego oraz dmuchawa elektryczna. Stół gry wolnostojący, na osi prospektu (grający siedzi przodem do prezbiterium).

Skala manuałów: C–a3; skala pedału: C–f1

 

Budowniczy
Zygmunt Kamiński
Rok zakończenia budowy
1947
Liczba głosów
12
Liczba klawiatur
2+P
Traktura gry
pneumatyczna
Traktura rejestrów
pneumatyczna
Dyspozycja instrumentu
Manuał IManuał IIPedał
1. Burdon 16’1. Gamba 8'1. Subbas 16’
2. Pryncypał 8’2. Amabilis 8'2. Czello 8’
3. Salicet 8’3. Eolina 8'
4. Rurflet 4’4. Gemshorn 4'
5. Mixtura 3 ch.5. Nasard 2 2/3'
Pomoce
Połączenia:
• M I – P
• M II – P
• M II – I
• Sub II – I
• Super II – I
• Super I

Urządzenia dodatkowe:
• Automat pedałowy
• Crescendo
• Tremolo Rurflet
• Tremolo Nasard
• Dzwonek kalikancki

Rejestry zbiorowe:
• Piano
• Forte
• Tutti
Stół gry

Stół gry






Źródło
P. Pasternak, Kierunki stylistyczne w budownictwie organowym w diecezji tarnowskiej w latach 1945–1992, Warszawa 2021 (praca doktorska UMFC; tam też szczegółowa bibliografia)
Autor
Paweł Pasternak


Ostatnia modyfikacja: 2021-09-18 14:33:27

Kaplica św. Jana z Dukli (Trzciana) - 5 głosów

Zaloguj się, aby dodać komentarz!