Organy zostały zbudowane przez wybitnego lwowskiego organmistrza Jana Śliwińskiego, a ufundował je właściciel okolicznych dóbr Feliks Rogoyski. Instrument jest zapewne najstarszym spośród dzieł tego organmistrza istniejących na terenie diecezji tarnowskiej. Organy powstały najwcześniej w 1881 r. W czasie I wojny światowej, gdy w okolicach toczyły się ciężkie walki (niedaleko miała miejsce słynna bitwa pod Gorlicami), instrument został uszkodzony. Po zniszczeniach wojennych odrestaurował go w 1928 r. Franciszek Kandefer, organmistrz z Iwonicza. W 1951 r. organy zostały dostrojone, a przed 1965 r. zainstalowano w nich napęd elektryczny.
Dyspozycja instrumentu nie jest typowa dla dzieł Śliwińskiego, ale można zastanawiać się, na ile jest ona efektem przekształceń, np. po zniszczeniach wojennych, a na ile wynikiem warunków miejscowego kościoła (np. użycie Pryncypału 4’ zamiast 8’ można tłumaczyć zbyt niskim stropem).
Organy mają wiatrownicę klapowo-zasuwową. Miech umieszczony jest w dolnej części szafy, zaś dmuchawa elektryczna zlokalizowana jest na strychu. Stół gry wbudowany jest w lewy bok szafy organowej.
Skala manuału: C–f3.
Oprócz organów w starym i nowym kościele, w Szymbarku istnieje kaplica w przysiółku Dół, w której zachowały się szczątki dwugłosowego pozytywu z XIX wieku.
| Manuał |
|---|
| 1. Principał [4'] |
| 2. [Flet major 8'] |
| 3. Salicet [4'] |
| 4. Octawa [2'] |
| 5. Flet minor [4'] |
P. Pasternak, Zabytkowe organy w diecezji tarnowskiej, Tarnów 2025), s. 239 (tam też szczegółowa bibliografia)
Ostatnia modyfikacja: 2026-05-16 14:15:50