Pozytyw przenośny (szkatulny), będący bardzo cennym zabytkiem polskiego budownictwa organowego, przechowywany jest w klasztornych zbiorach o charakterze muzealnym. Powstał prawdopodobnie w XVII lub XVIII w. i jest dziełem nieznanego organmistrza. Instrument wykazuje duże podobieństwo do pozytywu szkatulnego z Galerii Rzemiosła Artystycznego Muzeum Narodowego w Krakowie.
Instrument pięciogłosowy, o trakturze mechanicznej i wiatrownicy klapowo-zasuwowej, z wbudowaną klawiaturą manuałową (krótka oktawa: CFDGEABH-c3).
Prospekt organowy uszkodzony, przesłonięty ażurową kratownicą.
| Manuał |
|---|
| 1. [Flet kryty 4'] |
| 2. [Flet kryty 2'] |
| 3. [Pryncypał 1'] |
| 4. [Kwinta 2/3']* |
| 5. [Cymbel 1x] |
P. Matoga, Historia organów w najstarszych polskich klasztorach Sióstr Klarysek, [w:] Nasza Przeszłość, t. 122, Kraków 2014
Fotografie dzięki uprzejmości Sióstr Klarysek
Hipotetyczna rekonstrukcja nazw głosów: Paweł Pasternak
Ostatnia modyfikacja: 2026-05-16 13:20:15