13 lutego 2026 r., Piątek
Dzień Powszedni
Kolor szat: zielony
Rok A, II
V Tydzień zwykły
1. czytanie: 1 Krl 11, 29-32; 12, 19 Zapowiedź podziału królestwa Salomona
Psalm: Ps 81 (80), 10-11b. 12-13. 14-15 (R.: por. 11a i 9a) Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu
Aklamacja: Por. Dz 16, 14b
Ewangelia: Mk 7, 31-37 Uzdrowienie głuchoniemego
1. czytanie
1 Krl 11, 29-32; 12, 19 Zapowiedź podziału królestwa Salomona
Gdy pewnego razu Jeroboam wyszedł z Jerozolimy, spotkał go na drodze prorok Achiasz z Szilo, odziany w nowy płaszcz. Sami tylko obydwaj byli na polu.
Wtedy Achiasz zdjął nowy płaszcz, który miał na sobie, porozdzierał go na dwanaście części i powiedział Jeroboamowi: «Weź sobie dziesięć części, bo tak rzekł Pan, Bóg Izraela: Oto wyrwę królestwo z ręki Salomona, a tobie dam dziesięć pokoleń. Jedno tylko pokolenie będzie miał ze względu na Dawida, mego sługę, i ze względu na miasto Jeruzalem, które wybrałem ze wszystkich pokoleń Izraela».
Tak więc Izrael odpadł od rodu Dawida po dzień dzisiejszy.
Oto Słowo Boże
Psalm
Ps 81 (80), 10-11b. 12-13. 14-15 (R.: por. 11a i 9a)
Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu
Nie będziesz miał obcego boga, *
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Ja jestem Panem, Bogiem twoim, *
który cię wywiódł z ziemi egipskiej.
Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu
Lecz mój lud nie posłuchał mego głosu, *
Izrael nie był Mi posłuszny.
Zostawiłem ich przeto ich twardym sercom, *
niech postępują według swych zamysłów.
Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu
Gdyby mój lud Mnie posłuchał, *
a Izrael kroczył moimi drogami,
natychmiast bym zgniótł ich wrogów *
i obrócił rękę na ich przeciwników.
Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu
Aklamacja
Por. Dz 16, 14b
Alleluja, alleluja, alleluja
Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 7, 31-37 Uzdrowienie głuchoniemego
Jezus opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłości Dekapolu.
Przyprowadzili Mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok, z dala od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka; a spojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: «Effatha», to znaczy: Otwórz się. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić.
Jezus przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przykazywał, tym gorliwiej to rozgłaszali. I przepełnieni zdumieniem mówili: «Dobrze wszystko uczynił. Nawet głuchym słuch przywraca i niemym mowę».
Oto słowo Pańskie
