document.write('
27 sierpnia 2025 r., Środa
Wspomnienie św. Moniki
Kolor szat: zielony
Rok C, I
XXI Tydzień zwykły
Z dnia
1. czytanie: 1 Tes 2, 9-13 Owocność apostolatu Pawła
Psalm: Ps 139 (138), 7-8. 9-10. 11-12b (R.: por. 1b) Panie, przenikasz i znasz mnie całego
Aklamacja: 1 J 2, 5
Ewangelia: Mt 23, 27-32 Biada obłudnikom
ze wspomnienia
1. czytanie: Syr 26, 1-4. 13-16 Dobra żona jest darem Boga
Psalm: Ps 131 (130), 1bcde. 2-3 Strzeż duszy mojej w Twym pokoju, Panie
Aklamacja: J 8, 12
Ewangelia: Łk 7, 11-17 Monika w myślach ofiarowała Augustyna, jakby leżącego na marach, aby Bóg rzekł: Młodzieńcze, tobie mówię, wstań! (por. św. Augustyn, Wyznania, VI, 1)
Z dnia
1. czytanie
1 Tes 2, 9-13 Owocność apostolatu Pawła
Pamiętacie przecież, bracia, naszą pracę i trud. Pracowaliśmy dniem i nocą, aby nikomu z was nie być ciężarem.
Tak to wśród was głosiliśmy Ewangelię Bożą. Sami jesteście świadkami, i Bóg także, jak bogobojnie, sprawiedliwie i nienagannie zachowaliśmy się pośród was, wierzących. Przecież wiecie, że każdego z was - jak ojciec swe dzieci - prosiliśmy, zachęcaliśmy i zaklinaliśmy, abyście postępowali w sposób godny Boga, który was wzywa do swego królestwa i chwały.
Dlatego nieustannie dziękujemy Bogu, bo gdy przejęliście słowo Boże, usłyszane od nas, przyjęliście je nie jako słowo ludzkie, ale jako to, czym jest naprawdę - jako słowo Boga, który działa w was, wierzących.
Oto Słowo Boże
Psalm
Ps 139 (138), 7-8. 9-10. 11-12b (R.: por. 1b)
Panie, przenikasz i znasz mnie całego
Gdzie ucieknę przed duchem Twoim? *
Gdzie oddalę się od Twego oblicza?
Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś, *
jesteś przy mnie, gdy położę się w Otchłani.
Panie, przenikasz i znasz mnie całego
Gdybym wziął skrzydła jutrzenki, *
gdybym zamieszkał na krańcach morza,
tam również będzie mnie wiodła Twa ręka *
i podtrzyma mnie Twoja prawica.
Panie, przenikasz i znasz mnie całego
Jeśli powiem: «Niech więc mnie ciemność zasłoni *
i noc mnie otoczy jak światło»,
to nawet mrok nie będzie dla Ciebie ciemny, *
a noc jak dzień będzie jasna.
Panie, przenikasz i znasz mnie całego
Aklamacja
1 J 2, 5
Alleluja, alleluja, alleluja
Kto zachowuje naukę Chrystusa,
w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 23, 27-32 Biada obłudnikom
Jezus przemówił tymi słowami:
«Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy, bo podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości trupich i wszelkiego plugastwa. Tak i wy z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, lecz wewnątrz pełni jesteście obłudy i nieprawości.
Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy, bo budujecie groby prorokom i zdobicie grobowce sprawiedliwych oraz mówicie: „Gdybyśmy żyli za czasów naszych przodków, nie bylibyśmy ich wspólnikami w zabójstwie proroków”. Przez to sami przyznajecie, że jesteście potomkami tych, którzy mordowali proroków. Dopełnijcie i wy miary waszych przodków!»
Oto słowo Pańskie
ze wspomnienia
1. czytanie
Syr 26, 1-4. 13-16 Dobra żona jest darem Boga
Szczęśliwy mąż, który ma dobrą żonę, liczba dni jego będzie podwojona. Dzielna żona radować będzie męża, który osiągnie pełnię lat w pokoju.
Dobra żona - to dobra część dziedzictwa, przypadnie w udziale tym, którzy się boją Pana; wtedy to serce bogatego czy ubogiego będzie zadowolone, a twarz jego pogodna w każdym czasie.
Wdzięk żony rozwesela jej męża, a jej rozum orzeźwia jego kości. Darem Pana - żona spokojna, a za osobę dobrze wychowaną nie ma ceny.
Łaską nad łaskami jest kobieta skromna, nie ma nic równie ważnego jak osoba powściągliwa.
Jak słońce wschodzące na wysokościach u Pana, tak piękność dobrej kobiety pośród ozdób jej domu.
Oto Słowo Boże
Psalm
Ps 131 (130), 1bcde. 2-3
Strzeż duszy mojej w Twym pokoju, Panie
Panie, moje serce się nie pyszni *
i nie patrzą wyniośle moje oczy.
Nie dbam o rzeczy wielkie *
ani o to, co przerasta me siły.
Strzeż duszy mojej w Twym pokoju, Panie
Lecz uspokoiłem i uciszyłem moją duszę. †
Jak dziecko na łonie swej matki, *
jak ciche dziecko jest we mnie moja dusza.
Izraelu, złóż nadzieję w Panu, *
teraz i na wieki.
Strzeż duszy mojej w Twym pokoju, Panie
Aklamacja
J 8, 12
Alleluja, alleluja, alleluja
Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 7, 11-17 Monika w myślach ofiarowała Augustyna, jakby leżącego na marach, aby Bóg rzekł: Młodzieńcze, tobie mówię, wstań! (por. św. Augustyn, Wyznania, VI, 1)
Jezus udał się do pewnego miasta, zwanego Nain; a podążali z Nim Jego uczniowie i tłum wielki. Gdy przybliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego - jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta.
Na jej widok Pan zlitował się nad nią i rzekł do niej: «Nie płacz». Potem przystąpił, dotknął się mar - a ci, którzy je nieśli, przystanęli - i rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię, wstań!» A zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce.
Wszystkich zaś ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: «Wielki prorok powstał wśród nas, i Bóg nawiedził lud swój». I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po całej okolicznej krainie.
Oto słowo Pańskie
Rozważania do liturgii:
• Krzysztof Wons SDS/Salwator
• Ks. Mateusz Ociepka
• O. Michał Legan OSPPE
• Ks. Wojciech Węgrzyniak
• DrogaDoJezusa.com
• "Żyć Ewangelią" (wyd. Pomoc)
Kontakt: liturgia (at) niedziela.pl
'); setTimeout(function () {document.querySelectorAll("div#nd_liturgia a").forEach(elem => { elem.style.setProperty("display", "inline", "important")}); document.querySelectorAll("div#nd_liturgia img").forEach(elem => { elem.style.setProperty("display", "inline", "important") }); document.querySelectorAll("#nd_liturgia_bottom img").forEach(elem => { elem.style.setProperty("display", "inline", "important") });},1571);