Kościół św. Maksymiliana (Aleksandrowice) Bielsko-Biała (woj. śląskie)

Prospekt

Prospekt

Opis Instrumentu

Decyzję o budowie instrumentu piszczałkowego podjęto w czerwcu 2000 roku, wtedy zwołano także Komitet Budowy Organów. Fundusze na budowę instrumentu zbierano przez najbliższe 5 lat. Pierwotnie instument budował Tomasz Nowak, który nie wywiązał się jednak z umowy, dlatego dokończenie instrumentu powierzono firmie Jacka Siedlara. Nadzór nad pracami prowadził Wacław Golonka z krakowskiej Akademii Muzycznej. Przebudowy chóru muzycznego podjął się zakład inż. Syty ze Skoczowa, natomiast nadzoru przy pracach - inż. Leonard Drożdż.

Instrument ten posiada  wiatrownice tonowo-zasuwowe oraz elektromagnetyczną trakturę gry i rejestrów. Elektromagnesy tonowe umieszczone są wewnątrz wiatrownic. W organach tych zastosowano dwa miechy pływakowe, z których każdy posiada własną dmuchawę elektryczną.  Trakturę gry oraz setzer, do budowy których zostały wykorzystane podzespoły elektroniczne amerykańskiej firmy Altera, wykonał Piotr Hawling. Opiera się ona na połączeniach światłowodowych. System ten zapamiętuje 32768 wolnych kombinacji (128 banków x 256 kombinacji). Części głosów językowych zostały sprowadzone z zagranicy. Głos wysokociśnieniowy Tuba magna 8' umieszczono w szafach pedału, posiada on osobny miech oraz dmuchawę, którą trzeba uruchomić dodatkowym włącznikiem umieszczonym w kontuarze. Kontuar jest wolnostojący. Dyspozycja utrzymana jest w stylu francuskiego romantyzmu. Szafę organową, stół gry oraz piszczałki drewniane wykonał Tadeusz Kupczak z Ciśca.

Rozmieszczenie sekcji instrumentu:

  • boczne części prospektu - sekcje pedału podzielone na dwie strony C oraz Cis;
  • środkowa część - sekcja manuału I, za nią manuał III w szafie ekspresyjnej;
  • Nad sekcjami manuałów I i III manuał II umieszczony w widocznej szafie ekspresyjnej.

Poświęcenia jeszcze niedokończonego instrumentu dokonał 18 stycznia 2006 r. bp. Tadeusz Rakoczy. Pod chórem znajdują się tabliczki z nazwiskami fundatorów instrumentu. Budowe ukończono w 2008 roku.

Skala manuałów: C-c4; skala pedału: C-g1.

Budowniczy
Tomasz Nowak
Rok zakończenia budowy
2008
Liczba głosów
51  (45 )
Liczba klawiatur
3+P
Traktura gry
elektryczna
Traktura rejestrów
elektryczna
Dyspozycja instrumentu
Manuał IManuał IIManuał IIIPedał
1. Montre 16'1. Diapason 8'1. Bourdon 16'1. Contra Basse 16'
2. Montre 8'2. Viole de Gambe 8'2. Flûte Traversière 82. Soubasse 16'
3. Bourdon 8'3. Unda Maris 8'3. Bourdon 8'3. Violon 16'
4. Flûte Harm. 8'4. Octave 4'4. Concert Flûte 8'4. Montre 8'
5. Salicional 8'5. Flûte d’Orchestre 4'5. Gambe 8'5. Bourdon 8' *
6. Octave 4'6. Nazard 2 2/3'6. Voix Céleste 8'6. Violoncelle 8' **
7. Flûte Creuse 4'7. Octavin 2'7. Fugara 4'7. Flûte 4'
8. Quinte 2 2/3'8. Tierce 1 3/5'8. Flûte Octaviante 4'8. Bombarde 16'
9. Doublette 2'9. Plein-Jeu 4x9. Octavin 2'9. Trompette 8' ***
10. Cornet 5x10. Clarinette 16' (faktycznie 8')10. Harmonia Aetheria 5x10. I-P.
11. Mixtur 5x11. Trompette 8' 11. Basson 16' 11. II-P.
12. Bombarde 16' 12. Cromorne 8' 12. Trompette Harm. 8' 12. III-P.
13. Trompette 8' 13. Tuba Magna 8' ****13. Hautbois 8'
14. Tuba Magna 8' III-II14. Voix Humaine 8'
II-ITremulant15. Tuba Magna 8' ****
III-ITremulant
Recit 4'
Pomoce
8 programów wałka crescendo
32768 wolnych kombinacji typu Setzer
Tutti
Wyłącznik głosów językowych
Szafa ekspresyjna manuału II
Szafa ekspresyjna manuału III
Przypisy
*) ekstensja głosu Subbas 16`
**) ekstensja głosu Violon 16`
***) ekstensja głosu Bombarde 16`
****) transmisja z I manuału
Stół gry

Stół gry








Opracował(a): Tomasz Barcik
Źródło: Oględziny własne dzięki uprzejmości Adama Utmańczyka


Ostatnia modyfikacja: 2017-02-07 19:11:46


Instytut Teologiczny św. Jana Kantego – aula (Bielsko-Biała) - 11 głosów
Kościół Trójcy Świętej (Bielsko-Biała) - 8 głosów
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa (Bielsko-Biała) - 28 głosów

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy. Dodaj własny!

Zaloguj się, aby dodać komentarz!